3-5 downhill

Naousa Endurance Downhill story

8:25:00 PMManic Side






αναβάτες ομάδας : Στέλιος Ιερονιμάκης, Γιάννης Μιχαλάς,Βαγγέλης & Νίκος Καββάδας
κείμενο: Σπύρος Μπάντιος
φωτογραφίες: Μάγδα Σωποτινού, Στέλιος Ιερονιμάκης
βίντεο: Σπύρος Μπάντιος/Μαρίνα Μπάντιου

Αμέσως μετά το σαββατοκύριακο που περάσαμε όλοι μαζί στο Λιβάδι Ελασσόνας συζητούσαμε πότε ξανά θα μας δοθεί η ευκαιρία να κάνουμε κάτι παρόμοιο. Όταν γράφω «παρόμοιο» σκέφτομαι τα εξής: downhill μέχρι τελικής πτώσης, άφθονο γέλιο με φίλους, εξερεύνηση, βίντεο και πολλές νέες περιπέτειες...

Το ταξίδι ξεκινάει με το τέλος της εξεταστικής μου στην Κοζάνη και επιτέλους το ξεμπέρδεμα με τη σχολή. Την ίδια στιγμή στο καράβι για Ηγουμενίτσα βρίσκονται ο Βαγγέλης, ο Νίκος, ο Στέλιος ,η Όλγα, η Μαριλένα και η Μάγδα ενώ ο Γιάννης μαζεύει τα πράγματά του από την Αθήνα και ο Στέφανος φτάνει από λεπτό σε λεπτό από Λάρισα. Μετά από σχετικά προβλήματα με το GPS, ο Στέφανος με περιμένει λίγο πιο έξω από την πόλη για να πάμε για μπάνιο στους καταρράκτες του Βελβεντού. ΄Όταν φτάσαμε στο πάρκο πήγαμε κατευθείαν στον μεγάλο καταρράκτη και κάναμε ασταμάτητα βουτιές μέχρι που εξαντλήσαμε τις δυνάμεις μας για το υπόλοιπο ταξίδι. Φορτωθήκαμε λίγα μήλα από ένα χωράφι και έχοντας λίγο χρόνο ακόμη τρέξαμε στο super-market. Με απόλυτο συντονισμό βρεθήκαμε όλοι μαζί στην Εγνατία οδό με προορισμό τη Νάουσα όπου θα κάναμε στάση να χαιρετηθούμε και να πάμε πάλι super-market! Μετά από αρκετό παιχνίδι στο πάρκινγκ αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε προς τα 3-5 πηγάδια.

Χωρίς να ξέρουμε καλά καλά το μέρος τη στιγμή που φτάσαμε μια απαγορευτική πινακίδα για κατασκηνωτές μας φέρνει σε έντονο προβληματισμό.... Έτσι λοιπόν καταλήγουμε.... Εγώ με τον Νίκο να κάνουμε κάμψεις, ο Στέλιος με τον Βαγγέλη να χορεύουν με το "stam the showman" στα σκοτάδια και οι υπόλοιποι με γέλιο ανέπτυξαν διάφορα επιστημονικά θέματα... αρκετές ασυναρτησίες ώστε να ξεκινήσει η βροχή και να κατασκηνώσουμε 500m πιο κάτω. Χαρακτηριστικό της βραδιάς ήταν ο νυχτερινός περίπατος στο δάσος χωρίς κάποιο προορισμό. Άπλα περπατούσαμε ήρεμα προσπαθώντας να κρατήσουμε τον προσανατολισμό μας ακόμη και στο απόλυτο σκοτάδι...το καταφέραμε για περίπου 20m αφού δεν καταλαβαίναμε καν πως άλλαζε το ανάγλυφο του εδάφους.

Ώρα 5:00, η καταιγίδα και οι επιπτώσεις τις προχειροστημένης σκηνής χτυπούν και η Μάγδα μας ξυπνά με φωνές για την λίμνη που βρισκόταν ακριβώς από κάτω μας. Ήταν τραγικό το γεγονός ότι είχαμε την πιο μεγάλη σκηνή στην ομάδα και στριμωχτήκαμε τρία μόνο άτομα σε μια γωνίτσα για να μη βραχούμε. Κατά τις 8 ξεκινήσαμε τις φωνές και τις ιστορίες για ένα ομαλό Manic Side ξύπνημα (Εεε... η κερκυραία ε... , ο εμετός θα'ρθει να σε βρει... αντμωρεμαλακ... κτλ. ) και αφού τελειώσαμε τα διάφορα αντιπλημμυρικά έργα ήμασταν έτοιμοι για downhill.φακ γέα !

Η βροχή και οι χαμηλές θερμοκρασίες δεν σταμάτησαν τις δραστηριότητες μας στο βουνό. Κατά το μεσημέρι είχαμε την άφιξη του Μάνθου με τα παιδιά από το Λαύκι και μετά από αρκετές κατεβασιές είχαμε και του Γιάννη που οριακά πρόλαβε να κάνει μια φορά για προπόνηση ! Μας ακολούθησε και ο Άγγελος Μεϊδάνης που άφησε στην Κοζάνη τους καβγάδες...και ήρθε να παίξουμε όλοι μαζί. Ξεκινήσαμε γλιστρώντας στο γρασίδι, μετά ακολούθησαν τα φριράιντς,φαγητό και ξέπλυμα από τη λάσπη. Επιστρέφοντας ανάψαμε φωτιά για να στεγνώσουμε,να μαγειρέψουμε και να ξεκουραστούμε. Επίσης είχαμε στην παρέα τους Γιάννη και Γκόγκο από Πτολεμαΐδα και ξεραθήκαμε στο γέλιο με διάφορες σχολικές μας ιστορίες, μερικά παραπατήματα στα λασπόνερα και πολλές μαλακίες... Αφού λοιπόν αποτέφρωσα τις κάλτσες μου και μύρισε η ατμόσφαιρα μαζί με τις τονοσαλάτες του Γιάννη σκέφτηκα να ετοιμάσω μια σούπα για να έχω ενέργεια για την επόμενη μέρα. Δυστυχώς το παράκανα, έφαγα μέχρι αηδίας και αργότερα έπεσα για ύπνο.

Το πρωί κάναμε αμέσως αγώνες ετοιμασίας, μέσα σε λίγα λεπτά είχαμε ξεστήσει τις σκηνές και μαζεύαμε πράγματα καθώς ο καιρός παρέμενε ο ίδιος. Τα παιδιά βάζουν για πρώτη και τελευταία φορά τις κάτασπρες μπλούζες Manic Side που ετοίμασαν και ανεβαίνουν στο καρεκλάκι. Όλοι οι αναβάτες ήταν στο σημείο εκκίνησης και έτσι ανεβαίνω και γω με τον Τίμο (Downhill.gr) για να καταγράψουμε τις στιγμές του αγώνα. Το υλικό στο σύνολο ήταν 2 κασέτες εγώ και κοντά 1000 φωτογραφίες ο Τίμος, όλα αυτά με κοινά χαρακτηριστικά τη λάσπη, την αδρεναλίνη και πολλές ευχάριστες καταστάσεις. Η ομάδα Manic Side κατάφερε να πάρει τη 2η θέση με 57 συνολικές καταβάσεις και να γιορτάσει μαζί με Forest Gun και Downhill.gr που ήταν στην 1η και 3η θέση αντίστοιχα. Δεν έλειψαν και τα πυροτεχνήματα που τόσο καιρό ο Στέλιος είχε λυσσάξει να χρησιμοποιήσει στο Μοριά καθώς χωρίς να το περιμένουμε παίξαμε και ένα μίνι-τουρτοπόλεμο χάρη στα γενέθλια του Φίλιππου. Χρόνια πολλά!

Πραγματικά ήταν ένας αγώνας τούμπανο, 6 ώρες γεμάτες ένταση, έτσι θέλει! Στο τέλος να πέφτεις ξερός!!! Μπράβο στους υπεύθυνους για τη διοργάνωση και ευχαριστούμε όλους εσάς που μας υποστηρίζετε με τα καλά σας λόγια!

Σπύρος Μπάντιος

Manic Side

Απολαύστε το βίντεο...

Naousa Endurance Downhill documented by Manic Side from Manic Side on Vimeo.






περισσότερες φωτογραφίες, σχολιασμούς και αποτελέσματα από τον αγώνα στο downhill.gr εδώ και εδώ

You Might Also Like

0 σχόλια

Instagram

Facebook

Contact Form